martes, 5 de enero de 2010
domingo, 27 de diciembre de 2009
Creer vivir lo real, hacer castillos en el aire...
Mañana llámame, seguiré aquí. Tranquilo, no habrá más castillos y todo será llano.
domingo, 20 de diciembre de 2009
Egunkaria Libre!
Politikariak, abeslariak, idazleak, kazetariak eta euskal zaleak Bilbon elkartu ginen zazpi urte hauetan gertatu dena salatzeko. Madrilen, Bartzelonan eta Zaragozan ere elkartasuna adierazi zuten. Beste batzuk aldiz, beste alde batera begiratuko dute eta gure ahotsaren bolumena jeitsiko dute.
Atzo hotz egiten zuen Bilbon, baina Autonomia kaletik Bilboko udaletxera tenperatura igo egin zen.
lunes, 2 de noviembre de 2009
Dicen que el amor es eterno mientras dura...
Me dices que me echas de menos,
y ahora te vas lejos de mí.
Me dices que siempre me querrás,
y tu mirada tiene otro horizonte.
Me dices que cada tarde sin mí es un atardecer sin sol,
pero el sol se refleja en tu espalda.
Me dices que hoy cenamos juntos,
pero la mesa esta puesta para otros.
Me dices que seremos eternos,
lunes, 24 de agosto de 2009
Tal vez...
Tal vez no todos los caminos nos lleven a Roma.
Tal vez las verdades nos pongan en su sitio.
Tal vez nunca nos conoceremos.
Tal vez algún día la luna nos responderá cuando hablemos con ella.
Tal vez el mar nos confiese que nunca tuvo amantes.
Tal vez nos creeremos las historias de aquel vagabundo que ayer no quisimos escuchar.
Tal vez encontraremos la cura de todos los males del mundo.
Tal vez encontraremos la felicidad.
Tal vez este sea el camino por el cual tenemos que andar.
lunes, 17 de agosto de 2009
Betiko galderak itzuli dira nire burura, zertarako gaude hemen? Zein da gure helburu garrantzitsuena bizitzan?
Zoriontasunaren bila ibiltzen gara bizitza aurrera doan bitartean, baina zer da zoriontsu egiten gaituenak? Maitasuna, hau da, bikote formal bat, ala ez, agian maitatzen zaituen jendeaz inguratua bizitzeak.
Baina nik zer dakit bizitzaz! Zoriontsu naiz, agian, baina nik zer dakit zoriontasunaz!
domingo, 2 de agosto de 2009
Gauaren hitzak
arratseko lagun arteko besarkadak eta irriak ez daude nirekin orain.
Itzali da eguerdiko ogia egin duen labea.
Bakarrik aurkitzen nai eta argitzen nauen gauza bakarra irribarre txiki bat duen ilargia da.
Zure gelako argia itzali da,
ni zuri begira jarraitzen dut urrunean eta isilean.
Nire burua aztoratzen jarraitzen duzu eta ez dut ulertzen.
Gauaren lasaitasun eta isilitasunak gure istorioa nola izango litzatekeen esaten dit eta kontatzen didana gustoko dut.